Geschiedenis

De Lunenburgerwaard is het uiterwaardengebied ten oosten van Wijk bij Duurstede. Het gebied wordt in het noorden begrensd door de Rijndijk en in het zuiden door een afgesneden arm van de Nederrijn die ontstaan is na de aanleg van de nabijgelegen stuw. De totale oppervlakte van het uiterwaardencomplex is circa 90 hectare waarvan Het Utrechts Landschap zo’n 7 hectare in bezit heeft. In de Lunenburgerwaard ligt de voormalige steenfabriek Lunenburgerwaard met woningen. De steenfabriek heeft in 1985 zijn laatste stenen geproduceerd. Het complex van de voormalige fabriek is nu in gebruik als caravan- en botenstalling. In de loop der tijd is door de steenfabriek veel klei gewonnen. Een groot aantal kleiputten is in de jaren ’70 weer opgevuld met slib uit de rivier en afgedekt met een teruggeplaatste bodemlaag. Vervolgens zijn de percelen in agrarisch gebruik genomen. Langs de winterdijk liggen kleiputten en overblijfselen daarvan, die herinneren aan de kleiwinning ten behoeve van de dijkverhoging aan het begin van de vorige eeuw. Het uiterwaardencomplex is voornamelijk in gebruik als weiland en maïsland. Een groot deel is echter aangewezen als natuurontwikkelingsgebied. Momenteel worden plannen gemaakt voor een nieuwe inrichting, waarna de natuur zich mag ontwikkelen. (bron: Utrechts Landschap)